Marjolein Bastin
Marjolein Bastin
Marjolein Bastin’s emotionele verbondenheid met alles dat in de tuin kruipt, vliegt, groeit en bloeit komt duidelijk tot verbeelding in haar werk. Juist de details die door de meeste mensen over het hoofd worden gezien blijken een inspiratie. De behoefte om mensen daarop attent te maken zorgt er al ruim 30 jaar dat Bastin druk bezig aan haar tafel zit.
In de natuur
Dat Marjolein Bastin van de natuur houdt spreekt voor zich. Geluk voor haar is een wandeling door het veld, vogels kijken in de duinen, een tocht door het bos of schelpen zoeken op het strand. Voor Marjolein Bastin zijn juist de kleinste details die ze tijdens een wandeling ziet fascinerend. Het feit dat veel mensen deze kleine dingen in hun omgeving over het hoofd zien is voor Marjolein Bastin een belangrijke bron van inspiratie om juist dit te tekenen.
Het verhaal
Marjolein Bastin is verliefd op het konijntje langs het schelpenpad op Ameland, op de pimpernel die groeit in de Zwitserse weiden, op de kwikstaart die haar baby’s voert onder het strodak, en de Amerikaanse wasbeer die ’s nachts regelmatig het vogelhuis leeg rooft. Deze fascinatie met het hele kleine stukje aarde om Marjolein heen begon al toen ze een paar jaar oud was. In de tuin van haar ouders lag Marjolein vaak op haar buik om van alles om zich heen te genieten: de gele, vet glanzende speenkruidbloemetjes aan de slootkant, kroos op het heldere water waar eenden zwarte voren in trokken en de bloementuin. Marjolein Bastin had al gauw in de gaten dat als je goed genoeg kijkt er steeds meer blijkt te gebeuren.
Het is duidelijk dat Marjolein Bastin altijd een sterke band gevoelt heeft met alles wat groeit en bloeit, kruipt en vliegt. Deze band motiveerde Bastin om te beginnen met tekenen. Eerst om haar moeder te laten zien wat er zich allemaal in de tuin afspeelde, later om dezelfde fascinatie met miljoenen andere mensen te delen. Ze is opgegroeid op met het werk van Jac. P. Thijsse. Ze bewondert zijn vermogen om, iedereen enthousiast te maken. Dat is ook wat ze wil: de natuur naar de mensen brengen. Deze drang verklaart de Marjolein Bastin populariteit overal ter wereld. In de 19e eeuw zijn de grondslagen van de biologie opgesteld. Het heeft de kijk op de natuur totaal veranderd. Toch gelooft ze in de oude traditie van het observeren en vastleggen. Ze heeft nooit overwogen om bioloog te worden. Ze hoeft niet echt alles van de natuur te weten, maar wil er meer deel van uitmaken. Ze voelt zich klein in de overweldigende natuur en wil deze zorgvuldig vastleggen, zonder hiërarchie aan te brengen. In de 18e eeuw voeren decoratieve en picturale aspecten de boventoon, net als in het werk van Marjolein Bastin. Diepere betekenissen zijn bij Marjolein Bastin zeer subtiel aanwezig. De achttiende eeuw is voor haar geen goede tijd. Hoewel ze haar stillevens op dezelfde wijze vastlegt als haar voorgangers uit de Gouden Eeuw en net als hen let op een combinatie van diverse materialen, voelt ze zich meer verwant met kunstenaars die zich in de periferie begeven. Maria Sibylla Merian is een van de grote voorbeelden voor Marjolein Bastin. In haar jeugd zoekt ze zelf ook insecten die ze in potjes doet. Daarbij let ze goed op waar ze ze vandaan heeft, zodat ze hen de juiste bladeren kan geven. Marjolein Bastin herkent de nieuwsgierigheid en heeft bewondering voor de fabelachtige techniek.
