Cook&Co Kookblog

Recente Artikelen

- Zomers Tafelen - Eetbare Decoratie
- Asperges - Tips & Tricks
- Nationale Secretaressedag
- Foodpairing
- Dag van de Macaron
- De Marokkaanse Keuken
- Nationale Complimentendag
- Winter en Warme Chocolademelk
- Messen en Metaalsoorten
- Italiaans koken
- Schoonmaken in de keuken
- Starten met koud of warm water
- De Franse keuken
- Eieren pocheren
- Hoe koop je een truffel?
- De Belgische keuken
- Tomaten kiezen
- Aardappelen: welke soort heb je nodig?
- Het schoonmaken van je theepot
- Hoe bereid je venkel?
- De Australische keuken
- BBQ Tips voor dit seizoen
- De Mexicaanse keuken
- Welke Olie gebruik je wanneer?
- De Italiaanse keuken
- Quiche maken
- Koken met de Slowcooker 
- Op zoek naar een Keukenweegschaal? 
- De Hongaarse keuken
- Stoofpannen en andere pannen kopen 
- De Chileense keuken
- Joseph Joseph Kookspullen 
- Rookvrij Barbecuen 
- De Libanese keuken
- Online Kookwinkel Cook&Co
- De Duitse keuken
- Smaak Kooklessen
- De Egyptische keuken
- De Griekse keuken



Even voorstellen: Dennis Nolle van Dennis Cooking Place in Groningen
Door: Dennis Nolle | 11-4-2012

"Mijn kookstijl is heel divers.."

U leest nu een blog op de website van Cook&Co. Dan is de kans groot dat u dezelfde
passie heeft als ik… koken! Ik heb van mijn passie mijn beroep gemaakt. Na diverse
koksopleidingen en jarenlang gewerkt te hebben in diverse gerenommeerde
restaurants heb ik ruim 10 jaar geleden mijn droom gerealiseerd: een eigen
kookschool. In mijn eigen locatie komen groepen kooklessen of kookworkshops
volgen. Daarnaast verzorg ik op diverse locaties cateringen voor grote en kleine
groepen. Mijn kookstijl is heel divers maar mijn specialiteit is toch wel de
mediteraanse keuken. Van sushi tot tapas, van Marokaans tot Indisch. In de
kookschool werken we niet met standaard menu’s, heb je een bepaald gerecht of
een bepaalde techniek die je wilt leren? In overleg is alles mogelijk.
Ik geniet er nog iedere dag van om mijn passie met anderen te delen. Daarom heb
ik ook wat (W)etenswaardigheden die ik tijdens de kooklessen vertel hieronder
opgeschreven. Op mijn website vind je nog veel meer informatie!

		Wil je een mooi mals biefstukje? Probeer het eens zo: verwarm de biefstuk op 50 graden Celsius een uur lang in de oven. Daarna even kort om en om aanbakken met een klontje boter en een scheut olijfolie.
		De combinatie van olijfolie en boter zorgt ervoor dat je langer kunt blijven bakken zonder dat de boter zal verbranden. Olie kan namelijk hetere temperaturen aan dan boter.
		Tip voor schoonmaken van snijplanken nadat je er vis of vlees op hebt gesneden: eerst de snijplank grondig afspoelen met koud water, daarna pas sopje met heet water gebruiken. Dit omdat de eiwitten uit de vis of vlees stollen door het warme water en dan in de groeven op je snijplank kunnen gaan zitten. Door eerst met koud water te reinigen voorkom je dit dus.
		Er wordt vaak gezegd dat je vooraf het rauwe vlees niet moet zouten omdat het vocht uit het vlees zou onttrekken. Dit is niet waar. Vocht trekt er sowieso uit, het zouten is alleen voor de smaak. Ik zout het vlees altijd achteraf, meestal met lekker grof zeezout of nog lekkerder… truffelzout!

En wil je recepten met Groningse ingredienten? Kijk op mijn website bij de online kookshow, daar kun je zien waar de ingrediënten vandaan komen en hoe je het recept maakt! Veel kookplezier!
 
Dennis Nolle (Dennis Cooking Place te Groningen, www.denniscookingplace.nl)



Verrassing! 
Door: Moesy Zemichael | 10-4-2012

"het waren hele persoonlijke en toepasselijke cupcakes"

Een paar weken terug heb ik voor iemand die voor een paar maanden op stage zou gaan naar Ethiopië een lekkere verassing proberen te maken. Ik dacht, ik kan een cadeau meegeven voor haar trip, iets lekkers kopen uit de winkel (dus kant en klaar) of zelf iets maken. 
Aangezien ik dit goed, leuk en bijzonder wilde aanpakken, ben ik zelf in de keuken gaan staan. Daarbij moet ik zeggen dat ik iets ging maken wat ik nog nooit eerder had gemaakt op deze manier, namelijk cupcakes. Maar niet zomaar cupcakes, het waren hele persoonlijke en toepasselijke cupcakes. Op de foto wat het eindresultaat uiteindelijk van mijn poging tot het maken van lekker en mooie cupcakes. Het is wel goed om te vermelden dat het heerlijk heeft gesmaakt en op deze manier is mijn poging zeer geslaagd, want over de vormgeving van de cupcakes waren ze ook zeer lovend!

Moesy Zemichael (Klant Cook&Co)



Whoopies
Door: Zoraida | 3-4-2012

"Oké, het moment was aangebroken..."

Afgelopen week kreeg ik een cadeau van collega's, alles om WHOOPIES te maken. Daar had ik wel iets over gehoord maar eerlijk gezegd had ik me daar nog niet verder in verdiept. Vandaag was dus mijn verdiep dag! Alle ingrediënten op kamertemperatuur en hopla daar ging ik dan.....Het whoopie avontuur tegemoet.

Mengen, mixen, roeren, kneden enz. Ik deed alles volgens mijn boekje en het zag er goed uit maar toen moesten ze nog de oven in. Vol spanning heb ik voor de oven gezeten om te zien of ze niet uit de bakvorm zouden groeien zodat ik 1 grote WHOOP zou krijgen. De baktijd zat erop en nu was het een kwestie van afwachten tot ze afgekoeld waren. De vulling was klaar dus ik mocht er bijna van gaan genieten. Voor de vulling had ik gekozen voor limoen creme.

Oke het moment was aangebroken, ik had voor mij liggen....kleine cake-achtige koekjes met een vulling van limoencreme. Het zag er leuk uit maar is het ook lekker? Lekker?! dat is nog zacht uitgedrukt. Ik vond ze heerlijk, de buren, mijn kinderen en de juffrouw van school ook! Ik raad het iedereen aan om een keer te maken want het is niet alleen leuk om te doen maar ook waanzinnig lekker en er is zoveel keus in vullingen dus voor ieder wat wils.
 
Zoraida (Jummiecakes Amstelveen, www.jummiecakes.nl)



Appelflappen bakken 
Door: Elles van Roosmalen | 27-3-2012

"Het leek wel alsof alles misging"

Samen met een vriendin bak ik vaak de leukste creaties. Zo ook een paar weken geleden… We zitten nu in ons eindexamenjaar en hadden voor ons profielwerkstuk het idee om een muziekwedstrijd voor de brugklassen te organiseren. Vrijdag 24 februari was het zover en alles was tot in de puntjes geregeld. De avond verliep gladjes en het enige wat ons nog restte was het uitreiken van de prijs aan de twee winnende klassen op de maandag na de voorjaarsvakantie. Vanwege onze liefde voor bakken hadden we eerst het idee om taarten te maken, maar omdat het om zo’n zestig leerlingen ging en we zelf voor de kosten moesten dragen, hadden we uiteindelijk besloten om maar gewoon taarten in de winkel te kopen. Onze begeleider was hier echter niet van op de hoogte en toen hij op het podium stond om samen met de andere twee juryleden de winnaars bekend te maken, beloofde hij al die zestig kinderen dat er op de maandag na de vakantie heerlijke zelfgemaakte baksels voor hun klaar zouden staan.

Daar kwamen we natuurlijk niet meer onderuit. Gelukkig opperde mijn moeder dat we ook appelflappen konden maken, dat ging wat gemakkelijker met zo’n groot aantal leerlingen. Dus op de zondag voor de dag dat het zover was, stonden we voor de taak zeventig (voor het geval er iets mis mocht gaan, maakten we er een paar extra) appelflappen te bakken. De hele middag en avond waren we bezig. We begonnen in het huis van mijn vriendin en eindigden in het mijne. Het leek wel alsof alles misging. De oven van mijn vriendin wilde niet meewerken, waardoor het bladerdeeg niet gaar werd en toen we daarom maar bij mij thuis verder gingen, vergat ik de oven op de heteluchtstand te zetten, waardoor alleen de bovenste lading goed werd. Ook hadden we in een aantal van de flappen de rozijnen weggelaten, voor het geval de kinderen die niet zouden lusten, maar vergaten we vervolgens welke dit waren. Nogal een drama was het dus.

Gelukkig lukte het ons uiteindelijk toch om er nog wat van te maken en bleven de appelflappen zelfs in tact toen we ze de volgende dag op de fiets naar school moesten brengen. Onze appelflappen hadden er wel eens beter uitgezien, maar al die zestig leerlingen leken er toch erg van te smullen. En daar ging het tenslotte om.

Elles van Roosmalen (Klant Cook&Co)



Openflessendag 
Door: Suzanne van Broekhuizen | 23-3-2012

".... en dat is geen grapje"

De lente is begonnen & de eerste zonnige dagen van 2012 hebben
we alweer achter de rug. Een goede reden voor een speciaal
weekend in onze straat. De Beethovenstraat in Amsterdam heeft
namelijk op zaterdag 31 maart en zondag 1 april (en dat is geen
grapje) Open Straat Dagen. De klanten worden in het zonnetje
gezet. Cadeautjes, extra attenties en activiteiten vinden plaats.
Het leek ons een leuk idee om een aantal wijnen te laten
proeven vóór de winkel en het liefst in het zonnetje natuurlijk! En
ja, met voorjaarswijnen om het jaar vrolijk mee te beginnen. De
uitnodiging is net de deur uit en nu maar afwachten wat het weer
gaat doen.

Suzanne van Broekhuizen (Wijnhandel B.J. de Logie, www.delogie.nl)



Cakepops: de nieuwste rage!
Door: Jolanda de Jager | 19-3-2012

"Mocht je nog niet zo handig zijn hierin, er zijn workshops voor te volgen"

Cakepops zijn echt de nieuwste trend! Ze zijn ontstaan door
overgebleven stukjes cake met wat boter te kneden tot een
deegbal waaruit weer kleine balletjes werden gerold. Nu kun
je dit zelf ook gaan doen, maar Cook&Co verkoopt een
apparaat (de cakepopmaker) wat in 1 keer mooi ronde cakeballetjes
bakt, net zo handig! Als je een paar cakepops bij elkaar in een
leuk potje in de oase steekt, ziet het er super feestelijk uit! Wat
dacht je van een boeket bloemen om iemand cadeau te geven? Of leuke pinguïns voor traktatie op school? Je maakt de cakepops door de gebakken cakeballetjes met wat gesmolten candy melts (of chocolade) op een lollistokje te prikken. Dat laat je even hard worden. Daarna dip je de balletjes in een kleur gesmolten candy melts & dan kan het decoreren beginnen. Dit kan met fondant of marsepein, maar ook allerlei snoepjes, strooisels of glazuur zijn ontzettend goed te gebruiken. Cakepops maken is ook super leuk om samen met de kinderen te doen! Mocht je denken niet zo handig hierin te zijn, er zijn workshops hiervoor te volgen, zodat je een keer uitgebreid kan oefenen voordat je thuis aan de slag gaat. Succes verzekerd!

Jolanda de Jager (Zoet&Meer, www.zoet-meer.nl)



De culinaire kookstudio van Limburg
Door: Pauline Dahlmans | 18-3-2012

"Thema's voor het komende seizoen: koken in de lente..."

In oktober 2010 hebben wij ons kookatelier te Susteren geopend.
Wij willen onze passie voor koken graag met u delen. U kunt bij
ons terecht voor een cursus, workshop of als kookclub, maar wij
verzorgen ook graag uw al feesten en etentjes aan huis. Onze
cursussen en workshops zijn seizoensgebonden, wij werken met
zoveel mogelijk verse groenten, fruit en kruiden uit eigen tuin.
Thema’s voor het komende seizoen: koken in de lente, asperges,
Thaise keuken, pasta’s, high tea, tapas, cupcakes, BBQ ‘Big
Green Egg’ en nog veel meer…
 
Pauline Dahlmans (Kookatelier Wils, www.kookatelierwils.nl)



Israël, land van de granaatappels! 
Door: Chantel | 14-3-2012

"Maar die granaatappels; zó mooi, ik kon er naar blijven kijken"

In de eerste week van januari was ik met mijn lief mee naar Israël, hij gaf masterclasses op de universiteit van Jeruzalem, Percussie in de ruimste zin van het woord; en ik was mee! Een initiatief van de stichting Musicians without Borders. Zo trots als een pauwtje was ik, de combinatie van het heerlijke eten daar én zijn muziek was fantastisch om eens met je hele hebben & houwen te ervaren.

Land van granaatappels, avocado’s, kikkererwten, citroen, munt, peterselie en nog te veel om op te noemen! Een rijkdom aan groenten en fruit op de markten; bergen sinaasappels stralen naar je, grote ovalen groene kolen als een soort vliegende schotels, piramides van aardbeien met hun groene strikjes, de pukkelige Hass avocado’s mooi van hun lelijkheid doordat je weet dat ze het zaligste vruchtvlees hebben dat je zelfs op je gezicht kunt smeren…
Maar die granaatappels; zó mooi, ik kon er naar blijven kijken; knalroze joekels met zo’n trots kroontje én dan het sap! We hebben in de oude stad van Bethlehem een handpers gekocht waarmee je ze super kunt uitpersen, over lekker & gezond gesproken! Het sap is een prachtig ingrediënt voor dressings en marinades, het water loopt me nu al weer in de mond…

Maar ook tot aan de hemel rijkende stapelbedden van snijbiet, rucola, platte peterselie, munt, koriander, salie. We hebben zalig gegeten, vegetarisch en veganistisch, maar één salade wilde ik jullie niet onthouden. Hij is knapperig, super gezond, lang houdbaar en op en top Mediterraan!



Peterselie Tabouleh
- Kook een hoeveelheid couscous of bulghur zoals beschreven op de verpakking.
- Snijd trostomaten in kleine blokjes.
- Snijd lente-uien in smalle ringetjes.
- Gebruik veel platte peterselie (zij gebruiken op 100 gram couscous 3 bossen!), heel fijn gehakt.
- Gebruik muntblaadjes, heel fijn gehakt.
- Meng deze lekkernijen door elkaar. De salade moet écht groen worden.
- Dan breng je de salade op smaak met kaneelpoeder, pimentpoeder of allspice, versgemalen peper en geurige olijfolie.
- In Israël en omgeving wordt het vaak gegeten in slabladeren, wijnbladeren of witte koolbladeren.
- De salade is prima een aantal dagen houdbaar en ook weer heerlijk te variëren met reepjes gedroogde abrikoos, rozijnen, reepjes feta, cranberries, rode uienringen of blokjes appel.

Chantel's Mengelmoes (Kookstudio Chantel's Mengelmoes, www.chantelsmengelmoes.nl)



Vegetarische kip 
Door: Iris Kouwen | 13-3-2012

"Kip? Huh? Ik had toch verzocht om een vegetarisch gerecht?"

Ongeveeren een jaar geleden ging ik met een vriend uit eten in een chique restaurant.
Zelf ben ik vegetarisch en verwachtte ik hier geen problemen mee te krijgen in dit
toch wel opzienbarende restaurant. Daar weten ze uiteraard alles van koken, eten
en zaken op culinair gebied. Dus ik bestel een gerecht en informeer of het ook zo
gemaakt kan worden dat het vegetarisch is, omdat ik geen vlees eet. Ja hoor, dat
was wel mogelijk. Wij enige tijd wachten op ons eten en toen werd het dan
geserveerd hoor! Maar wat schetst mijn verbazing? Ligt er kip op mijn bord!!! Kip?
Huh? Ik had toch verzocht om een vegetarisch gerecht? Bleek de chefkok niet te
weten dat een vegetariër geen kip eet, want ''dat is toch geen vlees''? Noujáááá!
Hoe komt hij daar nou bij? Kijk, het is minder bekend dat vegetarisch eten ook
inhoudt dat je geen vis eet, maar toch zeker wel dat je als vegetariër geen kip eet?!
Ik stond echt met open mond van verbazing en kon alleen nog uitbrengen: doe
mij dan maar een simpele salade. Oja, en zonder vis graag...
 
Iris Kouwen (Klant Cook&Co)



Het Kook-bakvirus
Door: Monica Dolkemade | 12-3-2012

"mijn huis (1 kamerflat) is 5 uur na het kookavontuur nog steeds vergeven van de ui/bacon/knoflook lucht"

Een aantal maanden geleden, voordat het kook-bakvirus mij te pakken had, had ik nooit zo'n zin in koken. Mijn eten bestond voornamelijk uit brood en kant en klaar maaltijden. Dit kwam mede door gezondheidsproblemen. Dus dacht ik laat ik eens iets maken, had er gewoon zin in. Maar ja, ik had helemaal geen enkel kookattribuut in huis. Voor het recept (stamppot rauwe andijvie) moest ik dus een stamper etc. kopen, en allerlei kruiden. Ik moest ook nog kijken of ik de gebruiksaanwijzing van mijn keramische kookplaat nog ergens op kon duikelen.

Maar na 2 uur zwoegen en zweten werd maar weer duidelijk waarom ik dus nooit kookte: mijn huis (1 kamerflat) is 5 uur na het kookavontuur nog steeds vergeven van de ui/bacon/knoflook lucht, ik heb 2 uur in de keuken gestaan, en een stapel afwas van heb ik jou daar en ik was binnen 6 min. klaar met eten... Iemand nog een stampotstamper kopen??? Dat was wat ik nadien op mijn facebookpagina schreef.

Inmiddels ben ik helemaal om. Ik verzamel recepten, heb kookboeken aangeschaft en mijn keuken heeft de beste kookspullen en apparaten. Ik heb er nu enorm veel zin in om iets lekkers te maken. Ook al ben ik alleen en ben ik vrij snel klaar met eten.. het geeft toch best veel voldoening.
 
Monica Dolkemade (Klant Cook&Co)



Onvergetelijk eten
Door: Jacqueline Verroen | 9-3-2012

"Niet alles van toen en vroeger was beter en lekkerder. Dat maakt “vergeten groenten” een stuk minder romantisch"

De groenteboer verdwijnt en de supermarkt biedt maar een beperkt aantal soorten groenten. En dan ook nog eens altijd dezelfde. Maakt niet uit welk seizoen het is, altijd weer liggen daar de sperziebonen, de courgettes, de bloemkool, de tomaten en komkommers. En dat is jammer, heel jammer want er is zoveel meer om te ontdekken en van te genieten. De vergeten groenten!

In het begrip “vergeten groenten” zit een tegenstrijdigheid. Immers,
ze zijn er kennelijk nog wel in de herinnering. En zolang een aantal
mensen deze groenten nog steeds of juist weer opnieuw verbouwt
of opeet, zijn ze niet helemaal vergeten. Eigenlijk bedoelen we met
“vergeten” die typen van groenten, kruiden en fruit die ooit voor veel
mensen in Nederland deel uitmaakten van hun voedselpakket en
hun plekje in onze cultuur hadden, maar in onbruik raakten. Ze
raakten zelfs zodanig in onbruik dat vrijwel niemand ze meer kent
en weet hoe ze eruit zien en smaken. Vergeten.

Niets verdwijnt zo maar en zonder reden. Niet alles van toen en vroeger was beter en lekkerder. Dat maakt “vergeten groenten” een stuk minder romantisch. Zo heeft de ontwikkeling van onze smaak in de loop van de tijd niet stil gestaan. Daar is niets mis mee. Als je van zacht en makkelijk te kauwen vlees houdt en ouderwets compact en stevig vlees niet lekker vindt, hoef je je daar niet voor te schamen; ook niet als je ruw blad en dikke nerven zoals in Brave Hendrik, een voorloper van onze spinazie, niet lekker vindt. De vraag is trouwens of mensen dat ooit wel echt lekker gevonden hebben: vaak wás er gewoon niets anders. Soms zijn groenten verdwenen om andere redenen dan smaak en “mondgevoel”. Bijvoorbeeld omdat ze moeilijk houdbaar waren en slecht over langere afstanden vervoerd konden worden. Zoals veel rassen van appels en peren. En als we geen goede transport- en koeltechnieken zouden hebben, dan was de botersla (de ouderwetse kropsla) misschien allang verdwenen ten gunste van de veel sterkere ijsbergsla. Soms ook verdwenen gewassen omdat het bereiden ervan veel tijd kostte zoals bij kleine bobbelige aardappeltjes. En soms verdween een groente weer omdat men de teelt ervan niet kon verbeteren of doordat andere gewassen een betere opbrengst te zien gaven. En als de interesse in een gewas eenmaal terugloopt dan doet de wet van de grote aantallen de rest: de zaadbedrijven verkopen het zaad niet meer en met een paar jaar is het betreffende gewas zo goed als verdwenen.

Waarom zouden we terug willen naar “vergeten groenten” ? De leuke kant is dat sommige vergeten groenten, kruiden en fruitsoorten gewoon lekker zijn. Soms ook lekkerder dan veel producten die nu worden aangeboden. Of dat ze er heel anders uit zien, of een andere smaak en geur hebben, dan het doorsnee assortiment dat nu in de winkels ligt. Meer smaak dus, en ook meer variatie. Gelukkig is er al heel veel gevarieerd in de laatste 20 jaar. Naast de botersla kwamen bijvoorbeeld de ijsbergsla uit Amerika en de eikenbladsla, de lollo bionda, de lollo rossa en de rucola vanuit Italië onze keuken binnen. Ook het aantal types tomaat, paprika en ui nam aanzienlijk toe. Broccoli en aubergine staan nog maar nauwelijks 50 jaar op de Nederlandse eettafel. Ons voedselpakket is veel internationaler geworden, maar dat heeft ook een keerzijde. Daarmee is veel streekgebonden diversiteit verloren gegaan. Met winterpostelein of raapstelen, snijbiet of zuring kun je een heel lekkere salade maken die wel heel anders smaakt dan van de bekende slasoorten. Met aardpeer, wortelpeterselie, pastinaak en schorseneer zijn heerlijke ovenschotels te maken die een welkome afwisseling kunnen vormen voor de bekende gegratineerde aardappelschotel. Ouderwetse gewassen met heel eigen smaken.

In de workshops Onvergetelijk eten laat ik mensen deze smaken (her)ontdekken. En iedere keer geniet ik weer van de deelnemers die zo enthousiast zijn en willen weten waar deze heerlijke groenten te verkrijgen zijn. Nog even en we hebben geen vergeten groenten meer!

Jacqueline Verroen (eigenaar/chefkok van kookstudio "Het Kookavontuur" te Udenhout, www.hetkookavontuur.nl) 



Wijnhandel B.J. de Logie
Door: Suzanne van Broekhuizen | 8-3-2012

"Om een extra vrolijke en bijna Mediterrane sfeer te kunnen creëren willen we een combinatie maken met eten"

Een proeverij organiseren is voor ons niets
nieuws, maar een grote assortimentsproeverij
organiseren in onze eigen opslag is een
ander verhaal. Vorig jaar was dé test; het
authentieke winkeltje, gevestigd in de
Amsterdamse Beethovenstraat, gaf een kijkje
in haar eigen ‘keuken’. Dit jaar wegens succes
herhaald. De voorbereidingen zijn in volle gang.
We hebben dit jaar ongeveer 75 wijnen openstaan, waarvan een aantal wijnboeren zelf hun wijnen zal gaan promoten. Trots zijn we bijvoorbeeld op de komst van Alberto van het Italiaanse Azienda Zenato. Hotels boeken, restaurants bespreken, want er moet natuurlijk ook geslapen en gegeten worden! Amsterdam bezoeken blijft altijd weer interessant voor de wijnboeren; een reis naar de Hollandse hoofdstad - waar alles kan en mag - slaan ze niet snel af. Productbeschrijvingen maken, uitnodigingen versturen. En dan vergeet ik nog bijna onze opslag… Die wordt speciaal voor de gelegenheid schoongepoetst – voor zover als dat mogelijk is natuurlijk – en wordt zó ingericht dat de bezoekers niet kunnen verdwalen tussen de pallets. Om een extra vrolijke en bijna Mediterrane sfeer te kunnen creëren willen we een combinatie maken met eten. Zo wordt het volgens ons echt een feestje. Dit keer in samenwerking met drie restaurants die lekkere hapjes voor ons gaan maken – Wilde Zwijnen, Lucius en Vermeer om precies te zijn. Kortom, heel spannend allemaal en een hele organisatie moet ik zeggen. Nu nog hopen dat het weer dit jaar een beetje meezit; zeg ik terwijl de regen met bakken uit de hemel komt vallen. Het blijft toch Nederland.

Groetjes Suzanne van Broekhuizen (Wijnhandel B.J. de Logie, www.delogie.nl)



Maak EK of Oranje IJsjes met de Zoku Quick Pop Maker
Door: Cook&Co | 18-2-2012

Laat het EK maar komen! En wat is dan mooier om je eigen, heerlijke zelfgemaakte ijsjes te serveren van je favoriete land.

 
 


Koekenpannen: wel of geen antiaanbaklaag?
Door: Cook&Co | 15-1-2012

Koekenpan

Iedereen heeft wel één of meerdere koekenpannen in de keuken. Maar waar heb je nu welke koekenpan voor nodig? Er zijn ontzettend veel verschillende koekenpannen verkrijgbaar. Eén van de keuzes die gemaakt moet worden, is of je een koekenpan met of zonder antiaanbaklaag nodig hebt.

De antiaanbaklaag van de koekenpan

Er zijn verschillende antiaanbaklagen verkrijgbaar. Ze zijn verschillend in prijs, verschillend in effectiviteit en duurzaamheid. We maken onderscheid in twee groepen: koekenpannen met een teflon antiaanbaklaag en koekenpannen met een keramische antiaanbaklaag.

De koekenpan met een Teflon antiaanbaklaag

Waar gebruik je een koekenpan met een antiaanbaklaag voor? Deze koekenpannen gebruik je voor het klaarmaken van vis, kip of voor het maken van een gebakken ei. Deze ingrediënten hoeven niet met veel hitte klaargemaakt te worden. Het onderscheid tussen de diverse koekenpannen is de duurzaamheid en de maximale temperatuur die de bodem aankan. Binnen het Cook&Co assortiment heeft de BK Koekenpan een Teflon Platinum antiaanbaklaag die bestand is tot een temperatuur van ongeveer 160 graden celcius. Er zit twee jaar garantie op deze pan. Probeer te voorkomen dat antiaanbak koekenpannen oververhit raken. Dit heeft gevolgen voor de duurzaamheid en effectiviteit van de kwaliteiten van de pan. We raden u aan om een pan met een antiaanbaklaag niet in de vaatwasser te doen.

De koekenpan met een keramische antiaanbaklaag

Waar gebruik je een koekenpan met een keramische antiaanbaklaag voor? Deze koekenpan is geschikt voor groenten en vleessoorten zoals hamburgers en gehakt. Deze pan is een goede alleskunner, maar blinkt niet uit in een bepaalde toepassing. Deze koekenpan kan temperaturen tot 400 graden celcius verdragen zonder in te leveren op de kwaliteit. Een keramische laag heeft minder antiaanbak kwaliteiten dan bijvoorbeeld een Teflon laag.

De koekenpan zonder antiaanbaklaag

Waar gebruik je een koekenpan zonder antiaanbaklaag voor? Deze koekenpannen gebruik je voor het bereiden van een biefstukje, entrecotes of bijvoorbeeld ander rood vlees. Voor de bereiding van een lekkere sappige biefstuk heb je een temperatuur nodig in de pan van ongeveer 250 graden celcius. De juiste temperatuur kun je herkennen door wat druppeltjes water in de pan te laten vallen. Als je deze over de bodem van de pan ziet dansen, is de pan op de juiste temperatuur. Op het moment dat je de biefstuk dan in de pan legt, gaat deze aan de bodem plakken. Het vlees laat na ongeveer twee minuten zelf los, zodat je ook de andere kant kunt bakken. Vervolgens draai je het vuur lager en doe je de deksel op de pan om tot een sappig en mals stuk vlees te komen. Het bakken van een biefstuk in een pan met antiaanbaklaag kan het vlees taai maken.

De koekenpan met dunne bodem

Bij goedkopere koekenpannen is de bodem vaak dun. Dit heeft als nadeel dat de pan door de hitte kan krom trekken. Bij de betere koekenpan is de bodem dikker en bestaat deze vaak uit meerdere lagen. Een pan die geschikt is voor inductie heeft een stalen plaat in de bodem. Inductie werkt niet als de bodem van de pan van aluminium is gemaakt.

Dubbel genieten!
Door: A. van Schaik, Directeur Cook&Co | 5-10-2011

Afgelopen week (november 2011) heb ik weer enkele Cook&Co winkels bezocht om het personeel even te spreken en om te zien hoeveel klanten er op zoek zijn in onze winkel voor de Sint- en Kerstaankopen. Allemaal klanten die genieten van al hetgeen in de schappen ligt. Ook al ben ik dan in de winkel  vanuit mijn positie als directeur, zelf kan ik het dan niet laten om ook wat dingen te kopen. En niet alleen voor eigen gebruik, ook als cadeautje voor mijn 3 volwassen dochters. De bedrijfsleidster bood mij tussen alle drukte door toch nog even een kopje koffie aan. Terwijl ik de koffie dronk viel mijn oog op het nieuwe Cook&Co-Magazine waar ik snel doorheen bladerde. Eén van de recepten uit dit Magazine stond de zondag erna op tafel. Het was dus niet alleen genieten in de winkel maar uiteindelijk ook aan tafel. Dubbel genoten dus.

A. van Schaik

Maak je eigen Pietentaart!
Door: Cook&Co | 2-10-2011

De tijd van gezellige winterdagen en feestelijke cadeautjes is weer aangebroken: Sinterklaas is in het land! Wat is er dan leuker, dan het bakken van een Sinterklaas
of Zwarte Pietentaart? Bij Cook&Co vind je het recept voor een heerlijke pietentaart gemaakt met rolfondant. Je kan hier natuurlijk ook marsepein voor gebruiken.
Kinderen zullen dit helemaal geweldig vinden!

Klik op onderstaande link en maak vandaag nog je eigen Pietentaart:

Klik hier voor het recept van de Pietentaart




Stella Gommans in Cook&Co Magazine
voorjaar/zomer 2011
Door: Stella Gommans | 23-5-2011

Trrrrrrrrrrrrrrruffels.....!

Als je mij ergens midden in de nacht voor wakker kunt maken, dan is het wel
Italiaans brood met olijfolie en zeezout! Hoor ik daar een wekker?... En als ik
dan toch wakker ben, doe er dan ook maar gelijk een truffelpasta bij, met echte
truffelschilfers! Goedemorgen, is daar iemand? Het water loopt me nu alweer
in de mond, dat zoiets simpels zo lekker kan zijn.

Alles valt of staat nou eenmaal met de juiste ingrediënten.
Maar met een simpel gerecht als dit kan het qua kosten wel behoorlijk uit de hand lopen. Ik kan het weten, ik maak deze pastavariant namelijk graag klaar voor familie en vrienden. Dus zodra er weer een Italiaanse avond gepland staat, ziet signor Bianchi van de Italiaanse delicatessenzaak bij mij op de hoek me weer graag komen.

De zwarte truffel, voor intimi de Tuber Melanosporum genoemd, is een delicate, kostbare zwam. Maar zijn zusje, de Tuber Magnatum, steelt al helemaal de show; dit witte truffeltje gaat voor gemiddeld niet minder dan 500 euro per ons over de toonbank. En dat heeft een reden: ze speelt graag verstoppertje maar dan wel alleen in de maanden oktober, november en december en alleen in de regio Piemonte. De enige die haar weten op te sporen zijn de goed getrainde neuzen van de honden of varkens. Alhoewel de laatstgenoemde groep door menig truffelboer voortaan is uitgesloten van deelname. Dat heeft het varken ook deels aan zichzelf te wijten: allereerst laat het beestje zich moeilijk africhten, maar wat misschien nog wel vervelender is: varkens vinden het erg lastig om gevonden voorwerpen af te staan. In het geval van een kastanjechampignon is de schade voor de boer nog wel te overzien, maar ja met dit soort zwammen ligt dat toch een stukje gevoeliger. De zwarte keukendiamant is voor een beetje door de wol geverfde viervoeter geen grote uitdaging meer. Voor ‘maar’ 175 euro per ons is deze variant dan ook een stuk voordeliger.
Toch moet het voor mij een heel bijzondere avond zijn wil ik bij signor Bianchi zoveel geld uitgeven voor deze familie van de paddenstoel. Carpaccio van truffel uit een potje is voor mij een heel goed alternatief, samen met een salsa van tartufo. Dan is 50 euro voor deze benodigdheden ineens een koopje! Oh, en als ik hier dan toch ben doet u er dan ook nog maar een flesje mooie olijfolie bij, en laat ik ook zeker niet anderhalf ons bresaola vergeten. De buffelmozarella had u al ingepakt toch? Wat zegt u signor Bianchi, u heeft een heerlijke balsamicoazijn van twaalf jaar oud in de schappen staan? En die staat naast de wittetruffelcrème? Ik dacht al, wie roept mij toch de hele tijd. Zoals de truffelhond keurig afgericht luistert naar zijn baasje, datzelfde effect heeft signor Bianchi op mij.

Volgende week staat er weer een Italiaanse avond in de agenda; drie keer raden wat er op het menu staat. Als een keurig afgerichte tweevoeter weet ik mijn weg weer naar de Italiaan te vinden. En mocht iemand mij voor die tijd ’s nachts een keertje wakker willen maken, dan is dat geen enkel probleem!


Stella Gommans in Cook&Co Magazine
najaar/winter 2010
Door: Stella Gommans | 7-9-2010

Het bord moet leeg,
hoe dan ook!

Zodra de flesvoeding ingeruild kon worden voor fruithapjes en een gepureerd avondmaal was de toon gezet. Nog geen 20 maanden oud of ondergetekende paste al niet meer in het oh zo schattigekinderstoeltje. Even is er nog getwijfeld of ik niet een vaste standinzou kunnen worden voor het bekende Michelin-mannetje. Maarnaarmate de jaren verstreken en mijn smaakpapillen meegroeiden,werd niet alles meer voor zoete koek geslikt.

Witlof, tuinbonen, rode bietjes, paprika en karnemelk. Dat zijn nog maar een paarvoorbeelden waar ik toch echt niet meer voor te porren was. Het Michelin-mannetjein mij begon kuren te vertonen. Kuren die in mijn en Michelins’ ogen volledig gegrond waren, maar die onder geen enkele voorwaarde geaccepteerd werden.Een uurtje tv inleveren, de trap stofzuigen, een week lang de afwas verzorgen oframen lappen aan de binnen- en buitenkant. Alle pogingen tot onderhandelenten spijt, het bord moest en zou leeg!

Buiten beschouwing gelaten of dit allemaal pedagogisch verantwoord was, hetheeft me wel echt leren eten. En hoe! Van een 6-gangen diner geserveerd opprachtig wit gesteven tafellinnen tot een tafel vol antipasti met de juiste bijbehorendewijn of goed gebakken frites met een stukje snackbarvlees on the side;ik geniet ervan met volle teugen!

Voor het programma The Taste of Life mocht ik kennismaken met de echte wereldkeukens.De sanbusak en mezzes in Jordanië, krokodillensoep in Australië, hetkreeftenfeest in Stockholm of de green nopal -alias de cactus- in Mexico. Ik voeldeme met recht een bevoorrecht mens om deze prachtige reizen te maken waarinRudolph van Veen buiten de meester-chef ook de rol als meester-verteller geweldigvertolkte. Die man ademt eten en kan er eindeloos over vertellen. Zo mochten weook een kijkje komen nemen in de keuken van het enige restaurant van Florencemet 3 Michelin sterren: Enoteca Pinchiorri. Met een wijnkaart zo dik als het telefoonboekvan Amsterdam, waarin de families Rothschild, Petrus en Montrachetsamen met nog zo’n 200 andere wijnhuizen op volle sterkte lagen te wachten omuitgeserveerd te worden.

Nadat we een kijkje in de keuken hadden genomen, namen we met de hele ploegplaats aan één van de opgedekte tafels. Maar niet voordat de heren in een keurigmaar iets te groot colbert werden gehesen. Deze bleken in de garderobe in elke maat voorhanden te zijn. Op die manier zou je dus nooit iemand in dit etablissementtreffen met een verwassen shirt of een schreeuwende Hawaï print. Ja, in dit restaurantwordt ‘uit eten’ naar een hoger niveau getild.De meest prachtige gerechten werden uitgeserveerd met als apotheose de desserts.Het leek alsof de grootmeester Boticelli himself in de keuken was nedergedaald ende Chef Patissier enkele aanwijzingen over de opstelling in zijn oor had gefluisterd.Even twijfelde ik bij het zien van deze kunstwerken om mijn oude alter ego nieuwleven in te blazen. De gedachte alleen al dat ik stiekem ongezien en ongegeneerdieders bord kon aflikken, maakte het mannetje in mij weer meer dan blij. “Hetbord moest en zou toch leeg?” was altijd het commentaar. Ik lachte zwijgzaam engenoot, ook dit keer weer met volle teugen!

Stella Gommans; een waar multitalent. Ze presenteert, fotografeert, regisseert
en is ‘de stem’ van verschillende grote merken op radio en televisie. In Cook&Co
Magazine laat ze nog een andere kant van zichzelf zien en schrijft ze over haar
liefde voor eten. www.stellagommans.nl